
بنام خداوند بخشنده و بخشایشگر
In the name of Allah, the Beneficent, the Merciful.
وَيْلٌ لِلْمُطَفِّفِينَ 1

واي بر کمفروشان!
Woe to the defrauders,
الَّذِينَ إِذَا اكْتالُوا عَلَى النَّاسِ يَسْتَوْفُونَ 2

آنان که وقتي براي خود پيمانه ميکنند، حق خود را بطور کامل ميگيرند؛
Who, when they take the measure (of their dues) from men take it fully,
وَ إِذا كالُوهُمْ أَوْ وَزَنُوهُمْ يُخْسِرُونَ 3

اما هنگامي که ميخواهند براي ديگران پيمانه يا وزن کنند، کم ميگذارند!
But when they measure out to others or weigh out for them, they are deficient.
أَ لا يَظُنُّ أُولئِكَ أَنَّهُمْ مَبْعُوثُونَ 4

آيا آنها گمان نميکنند که برانگيخته ميشوند،
Do not these think that they shall be raised again
لِيَوْمٍ عَظِيمٍ 5

در روزي بزرگ؛
For a mighty day,
يَوْمَ يَقُومُ النَّاسُ لِرَبِّ الْعالَمِينَ 6

روزي که مردم در پيشگاه پروردگار جهانيان ميايستند.
The day on which men shall stand before the Lord of the worlds?
كَلاَّ إِنَّ كِتابَ الفُجَّارِ لَفِي سِجِّينٍ 7

چنين نيست که آنها (درباره قيامت) ميپندارند، به يقين نامه اعمال بدکاران در «سجين» است!
Nay! most surely the record of the wicked is in the Sijjin.
وَ ما أَدْراكَ ما سِجِّينٌ 8

تو چه ميداني «سجين» چيست؟
And what will make you know what the Sijjin is?
كِتابٌ مَرْقُومٌ 9

نامهاي است رقم زده شده و سرنوشتي است حتمي!
It is a written book.
وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ 10

واي در آن روز بر تکذيبکنندگان!
Woe on that day to the rejecters,
الَّذِينَ يُكَذِّبُونَ بِيَوْمِ الدِّينِ 11

همانها که روز جزا را انکار ميکنند.
Who give the lie to the day of judgment.
وَ ما يُكَذِّبُ بِهِ إِلاَّ كُلُّ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ 12

تنها کسي آن را انکار ميکند که متجاوز و گنهکار است!
And none gives the lie to it but every exceeder of limits, sinful one
إِذا تُتْلى عَلَيْهِ آياتُنا قالَ أَساطِيرُ الْأَوَّلِينَ 13

(همان کسي که) وقتي آيات ما بر او خوانده ميشود ميگويد: «اين افسانههاي پيشينيان است!»
When Our communications are recited to him, he says: Stories of those of yore.
كَلاَّ بَلْ رانَ عَلى قُلُوبِهِمْ ما كانُوا يَكْسِبُونَ 14

چنين نيست که آنها ميپندارند، بلکه اعمالشان چون زنگاري بر دلهايشان نشسته است!
Nay! rather, what they used to do has become like rust upon their hearts.
كَلاَّ إِنَّهُمْ عَنْ رَبِّهِمْ يَوْمَئِذٍ لَمَحْجُوبُونَ 15

چنين نيست که ميپندارند، بلکه آنها در آن روز از پروردگارشان محجوبند!
Nay! most surely they shall on that day be debarred from their Lord.
ثُمَّ إِنَّهُمْ لَصالُوا الْجَحِيمِ 16

سپس آنها به يقين وارد دوزخ ميشوند!
Then most surely they shall enter the burning fire.
ثُمَّ يُقالُ هذَا الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تُكَذِّبُونَ 17

بعد به آنها گفته ميشود: «اين همان چيزي است که آن را انکار ميکرديد!»
Then shall it be said: This is what you gave the lie to.
كَلاَّ إِنَّ كِتابَ الْأَبْرارِ لَفِي عِلِّيِّينَ 18

چنان نيست که آنها (درباره معاد) ميپندارند، بلکه نامه اعمال نيکان در «عليين» است!
Nay! Most surely the record of the righteous shall be in the Iliyin.
وَ ما أَدْراكَ ما عِلِّيُّونَ 19

و تو چه ميداني «عليين» چيست!
And what will make you know what the highest Iliyin is?
كِتابٌ مَرْقُومٌ 20

نامهاي است رقمخورده و سرنوشتي است قطعي،
It is a written book,
يَشْهَدُهُ الْمُقَرَّبُونَ 21

که مقربان شاهد آنند!
Those who are drawn near (to Allah) shall witness it.
إِنَّ الْأَبْرارَ لَفِي نَعِيمٍ 22

مسلما نيکان در انواع نعمتاند:
Most surely the righteous shall be in bliss,
عَلَى الْأَرائِكِ يَنْظُرُونَ 23

بر تختهاي زيباي بهشتي تکيه کرده و (به زيباييهاي بهشت) مينگرند!
On thrones, they shall gaze;
تَعْرِفُ فِي وُجُوهِهِمْ نَضْرَةَ النَّعِيمِ 24

در چهرههايشان طراوت و نشاط نعمت را ميبيني و ميشناسي!
You will recognize in their faces the brightness of bliss.
يُسْقَوْنَ مِنْ رَحِيقٍ مَخْتُومٍ 25

آنها از شراب (طهور) زلال دستنخورده و سربستهاي سيراب ميشوند!
They are made to quaff of a pure drink that is sealed (to others).
خِتامُهُ مِسْكٌ وَ فِي ذلِكَ فَلْيَتَنافَسِ الْمُتَنافِسُونَ 26

مهري که بر آن نهاده شده از مشک است؛ و در اين نعمتهاي بهشتي راغبان بايد بر يکديگر پيشي گيرند!
The sealing of it is (with) musk; and for that let the aspirers aspire.
وَ مِزاجُهُ مِنْ تَسْنِيمٍ 27

اين شراب (طهور) آميخته با «تسنيم» است،
And the admixture of it is a water of Tasnim,
عَيْناً يَشْرَبُ بِهَا الْمُقَرَّبُونَ 28

همان چشمهاي که مقربان از آن مينوشند.
A fountain from which drink they who are drawn near (to Allah).
إِنَّ الَّذِينَ أَجْرَمُوا كانُوا مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا يَضْحَكُونَ 29

بدکاران (در دنيا) پيوسته به مؤمنان ميخنديدند،
Surely they who are guilty used to laugh at those who believe.
وَ إِذا مَرُّوا بِهِمْ يَتَغامَزُونَ 30

و هنگامي که از کنارشان ميگذشتند آنان را با اشاره تمسخر ميکردند،
And when they passed by them, they winked at one another.
وَ إِذَا انْقَلَبُوا إِلى أَهْلِهِمُ انْقَلَبُوا فَكِهِينَ 31

و چون به سوي خانواده خود بازميگشتند مسرور و خندان بودند،
And when they returned to their own followers they returned exulting.
وَ إِذا رَأَوْهُمْ قالُوا إِنَّ هؤُلاءِ لَضالُّونَ 32

و هنگامي که آنها را ميديدند ميگفتند: «اينها گمراهانند!»
And when they saw them, they said: Most surely these are in error;
وَ ما أُرْسِلُوا عَلَيْهِمْ حافِظِينَ 33

در حالي که هرگز مأمور مراقبت و متکفل آنان [= مؤمنان] نبودند!
And they were not sent to be keepers over them.
فَالْيَوْمَ الَّذِينَ آمَنُوا مِنَ الْكُفَّارِ يَضْحَكُونَ 34

ولي امروز مؤمنان به کفار ميخندند،
So today those who believe shall laugh at the unbelievers;
عَلَى الْأَرائِكِ يَنْظُرُونَ 35

در حالي که بر تختهاي آراسته بهشتي نشسته و (به سرنوشت شوم آنها) مينگرند!
On thrones, they will look.
هَلْ ثُوِّبَ الْكُفَّارُ ما كانُوا يَفْعَلُونَ 36

آيا (با اين حال) کافران پاداش اعمال خود را گرفتند؟!
Surely the disbelievers are rewarded as they did.